Sounds & Heels Schrijfsels

2021

Lieve medemens

2020 was het jaar waarin ons het recht ontnomen werd elkaar te zien en elkaar vast te pakken.

We konden alleen maar machteloos toezien hoe de natuur besliste om een punt te zetten achter een lange era van zelfingenomenheid, grootspraak, Ā«kracht van veranderingĀ» en vele andere kenmerken van menselijke Ā«intelligentieĀ» die maakt dat we het niet waard zijn voorbij de grenzen van onze eigen vermeende Ā«identiteitĀ» en Ā«vrijheidĀ» te kijken.

Ik vergelijk onszelf soms met de mier: super intelligent beestje, harde werker, goed in teamwork, kan letterlijk en figuurlijk bergen verzetten. Maar... o wee, totaal geen besef van wat er zich buiten haar eigen leefwereld bevindt. Mag ze ongestoord over je arm kruipen of wordt ze vertrappeld? Hoe dan ook, ze weet van toeten noch blazen wat een mens is. En dat duurt en mag onbezorgd blijven duren voor hele mierenwereldjes en mierensoorten, tot ons vliegtuig met insecticide zijn ding doet. Genen uitleg.

In de Star Trek franchise wordt na enkele reeksen duidelijk hoe de Vulcans (Mr. Spock is een kind van een mens-moeder en Vulcan-vader) millennia lang de openbaring van het bestaan van alle andere intelligent leven in het heelal hebben weten aan het oog van de Aardse bevolking te onttrekken. Reden hiervoor, was dat we nog een paar eeuwen nodig hadden, om te leren buiten onszelf denken, om te begrijpen dat ons denken zo begrensd is. We waren nog niet rijp, we vernielden onszelf en onze eigen planeet om primitieve principes als economie, religie, macht, gelijk hebben. We waren nog mieren en moesten eerst nog groeien. Oef, dankjewel Vulcans. Er waren ook andere - daarom niet minder beschaafde - Ā«aliensĀ» die zich afvroegen of het voortbestaan van onze mooie planeet en de vrede in ons zonnestelsel niet gebaat was geweest bij een hoogdringend, jammerlijk maar meedogenloos ingrijpen.

Is het naĆÆef om te denken dat de kosmos/de natuur ingrijpt wanneer nodig? Of op zijn minst belangrijke signalen stuurt? Het lijkt allemaal misschien nogal op de fantasieĆ«n van iemand die teveel aan de wiet heeft gezeten of op zijn minst te laat is geboren om in de Flower Power te kunnen gedijen. Maar ik denk dat Corona ons op een gegeven moment allemaal wel eens flink heeft doen nadenken; bij onze eigen kortzichtigheid en onze eigendunk, bij het ongehoord gepruts van de politici, bij de gewetenloze vernielzucht van het corporatisme en het groot-kapitaal, ā€¦ De wrede ziekte, de isolatie, de maatregelen, de sterfte: op een of andere manier heeft het ons allemaal wel eens doen inzien, dromen, ineenkrimpen, en vooral afvragen:

Wat is er nu ECHT belangrijk? ā€¦

2020 was het jaar waarin ons het recht ontnomen werd elkaar te zien en elkaar vast te pakken.



Voor de rest kunnen we niet klagen:

  • we hebben nog steeds MOGEN hard werken, sommigen zelfs harder dan ooit
  • we hebben nog steeds MOGEN kopen bij de grote ketens, zelfs meer dan ooit
  • we hebben nog steeds MOGEN heel ons leven te grabbel gooien op de sociale media en meer dan ooit MOGEN genieten van meer ontmenselijking, meer onnozele complottheorieĆ«n en meer pikzwarte leeuwenvlaggen en ā€œeigen volk eerstā€ dan ooit.
  • Niemand hoeft nog overtuigd te worden Jupiler te drinken en Telenet aan te schaffen, of hoe het logo van Skoda er uitziet, maar dankzij meer reclame -  puur ten bate van de belastingaftrek? - hebben we zelfs mogen van het voetbal en het wielrennen genieten en ze mochten elkaar nog met covid besnotteren tijdens het knuffelen ook, joepie. Dankjewel ook aan de muzikant die de toonladders op zijn keyboard zo heeft geprogrammeerd dat we - geef het plebs brood en spelen - hebben MOGEN van een fake stadion-sfeer genieten. 
  • ERROR: unimportant subject sorry voor de cultuurliefhebbers: onvoldoende doelpubliek voor reclame
  • en last but not least: we hebben zelfs eindelijk de ZOVEELSTE regering gekregen die het allemaal zoveel beter zal doen. 
  • ...

Nee, serieus.



2020 was het jaar waarin ons het recht ontnomen werd elkaar te zien en elkaar vast te pakken.

Voor Veerle en mijzelf zal 2021 het jaar zonder voornemens zijn. Wij gaan nu eens niet kiezen voor wat we gaan doen of laten, of bereiken. Wij gaan nu eens kiezen voor principes:

  • dankbaarheid
  • hoop
  • bevattingsvermogen
  • besef

En slechts Ć©Ć©n belangrijke Ā«to-doĀ». Dat Ć©ne ding dat we zo gemist hebben. Ik heb er een tekeningske bij gemaakt.


2021. Het jaar van de mooie kleinheid.

Show more posts